Μυσταγωγῶν σου, Κύριε, τοὺς μαθητάς, ἐδἰδασκες λέγων· Ὦ φίλοι, ὁρᾶτε, μηδεὶς ὑμᾶς χωρίσει μου φόβος· εἰ γὰρ πάσχω, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ κόσμου. Μὴ οὖν σκανδαλίζεσθε ἐν ἐμοί· οὐ γὰρ ἦλθον διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχήν μου λύτρον ὑπὲρ τοῦ κόσμου. Εἰ οὖν ὑμεῖς φίλοι μου ἐστέ, ἐμὲ μιμεῖσθε· ὁ θέλων πρῶτος εἶναι ἔστω ἒσχατος· ὁ δεσπότης ὡς ὁ διάκονος· μείνατε ἐν ἐμοί, ἵνα βότρυν φέρητε· ἐγὼ γάρ εἰμι τῆς ζωῆς ἡ ἄμπελος.
Κύριε, θέλοντας να μυήσεις τους μαθητές, τους δίδασκες λέγοντας: Προσέχετε, φίλοι μου, κανένας φόβος να μη σας χωρίσει από εμένα. Γιατί αν υποφέρω, το κάνω για τη σωτηρία του κόσμου. Μην κλονισθείτε βλέποντας το πάθος μου, αφού δεν ήλθα να υπηρετηθώ αλλά να υπηρετήσω και και να προσφέρω τη ζωή μου ως λύτρο για τη λύτρωση του κόσμου, Εάν, λοπόν, εσείς είστε φίλοι μου, να με μιμείσθε. Όποιος θέλει να γίνει πρώτος ας είναι τελευταίος. Ο κύριος ας είναι όπως ο υπηρέτης. Μείνετε σε Εμένα (όπως το κλήμα στην κληματαριά), για να κάνετε σταφύλια (πνευματικούς καρπούς). Γιατί εγώ είμαι η κληματαριά της ζωής.
(απόστιχο, Μ.Τετάρτη εσπέρας).
Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαὐτοῦ μαθηταῖς (2) Οἴδατε ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι.
Είπε ό Κύριος στους μαθητές του: Ξέρετε ότι σε δύο μέρες έρχεται τό πάσχα. Και ο Υιός του ανθρώπου (ο Μεσσίας) παραδίνεται για να σταυρωθεί.
(ευαγγέλιο, Ματθ. 26:2, Μ.Πέμπτη πρωί).
∆ιὰ Λαζάρου τὴν ἔγερσιν Κύριε, τὸ Ὡσαννά σοι ἐκραύγαζον, παῖδες τῶν Ἑβραίων φιλάνθρωπε. Ὁ δὲ παράνοµος Ἰούδας οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι.
Ἐν τῷ δείπνῳ σου Χριστὲ ὁ Θεός, τοῖς Μαθηταῖς σου προέλεγες· Εἷς ἐξ ὑµῶν παραδώσει µε. Ὁ δὲ παράνοµος Ἰούδας, οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι.
Ἐν τῷ Νιπτῆρί σου Χριστὲ ὁ Θεός, τοῖς Μαθηταῖς σου προέτρεπες. Οὕτω ποιεῖτε ὥσπερ ἴδετε. Ὁ δὲ παράνοµος Ἰούδας, οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι.
Επειδή φιλάνθρωπε Κύριε ανέστησες τον Λάζαρο, γι’ αυτό τα παιδιά των Εβραίων εκραύγαζαν σ’ Εσένα ωσανά. Όμως ο παράνομος Ιούδας δεν θέλησε να συνετισθεί.
Στον Μυστικό Δείπνο σου, Χριστέ, Εσύ ο Θεός μας, προέλεγες στους μαθητές σου, ότι ένας από σας θα με παραδώσει. Όμως ο παράνομος Ιούδας δεν θέλησε να συνετισθεί.
Την ώρα που έπλενες τα πόδια των μαθητών σου, Χριστέ ο Θεός μας, τους παρακινούσες λέγοντας: Έτσι να κάνετε κι εσείς, όπως ακριβώς είδατε. Όμως ο παράνομος Ιούδας δεν θέλησε να συνετισθεί.
(αντίφωνο Γ’, Μ.Πέμπτη εσπέρας).
(3) τότε συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραµµατεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ, εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως τοῦ λεγοµένου Καϊάφα, (4) καὶ συνεβουλεύσαντο ἵνα τὸν Ἰησοῦν δόλῳ κρατήσωσι καὶ ἀποκτείνωσιν.
Τότε μαζεύτηκαν οι αρχιερείς και οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι του λαού στην αυλή του αρχιερέα, που τον έλεγαν Καϊάφα. Και έκαναν σύσκεψη (και αποφάσισαν) να πιάσουν με δόλο τον Ιησού και να τον φονεύσουν.
(ευαγγέλιο, Ματθ. 26:3-4, Μ.Πέμπτη πρωί).
Ἄρχοντες λαῶν συνήχθησαν, κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ.
Οι άρχοντες των λαών (οι Ιουδαίοι και οι Ρωμαίοι) μαζεύτηκαν εναντίον του Κυρίου και εναντίον Εκείνου που αυτός έχρισε Μεσσία.
(αντίφωνο Α’, Μ.Πέμπτη εσπέρας).
(14) Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα, ὁ λεγόµενος ᾿Ιούδας ᾿Ισκαριώτης, πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς εἶπε· (15) τί θέλετέ µοι δοῦναι, καὶ ἐγὼ ὑµῖν παραδώσω αὐτόν; οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια.
Τότε ένας από τους δώδεκα που τον έλεγαν Ιούδα Ισκαριώτη πήγε στους αρχιερείς και είπε: «Τι θέλετε να μου δώσετε και εγώ να σας τον παραδώσω;». Κι εκείνοι του πρόσφεραν τριάντα αργύρια (ασημένια νομίσματα).
(ευαγγέλιο, Ματθ. 26:14-15, Μ.Πέμπτη πρωί).
Ἔστησαν τὰ τριάκοντα ἀργύρια, τὴν τιµὴν τοῦ τετιµηµένου, ὃν ἐτιµήσαντο ἀπὸ υἱῶν Ἰσραήλ. Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα µὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασµόν· τὸ µὲν πνεῦµα πρόθυµον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής· διὰ τοῦτο γρηγορεῖτε.
Μέτρησαν για τριάντα ασημένια νομίσματα το τίμημα του ανεκτίμητου Κυρίου κάποιοι από τους απογόνους των Ισραηλιτών που έπαιξαν τον ρόλο του εκτιμητή. (Σε αντίθεση με αυτούς εσείς) να αγρυπνείτε και να προσεύχεστε για να μην πέσετε στον πειρασμό. Γιατί το πνεύμα μεν είναι πρόθυμο, αλλά η σάρκα αδύναμη. Γι’ αυτό να είστε πάντα σε επαγρύπνηση.
(αντίφωνο Θ’, Μ.Πέμπτη εσπέρας).